Het voorkomen van een bankrun. Dat is de officiële reden voor het instellen van een limiet op het aanhouden van digitale euro’s. Onafhankelijk financieel econoom Paul Helmich laat zien dat de limiet ook iets anders beschermt. Namelijk de winstmarge van de banken.

De banken zien vooral hun goedkope spaartegoeden weglekken naar de digitale euro. Daarvoor moeten zij interen op hun reserves bij de ECB, of nieuwe leningen aantrekken, via de ECB, of elders. En als de ECB de banken meer gaat financieren, wie bepaalt dan waarin de banken investeren? De ECB kan invloed uitoefenen door te bepalen welke activa banken als onderpand voor hun leningen bij de ECB kunnen geven. Daarmee krijgt de ECB mogelijk een belangrijke politieke invloed.

Paul Helmich pleit ervoor dat die keuze openlijk en democratisch wordt gemaakt. Ons Geld wil echter verder gaan en, in een nieuw geldstelsel, geld en schuld loskoppelen. Banken kunnen dan voor hun financiering niet meer bij de ECB terecht, maar moeten zich financieren via de markt zoals ieder ander.

Lees het gehele artikel ‘Whose interest does the digital euro’s holding limits serve?’ (in het Engels)